Nieuw dit jaar: de Wijkjury

Elf vrouwen met verschillende culturele achtergronden en wonend in diverse Amsterdamse wijken, bezochten dit seizoen 25 theatervoorstellingen. Ze zagen een palet aan voorstellingen variërend van groot repertoiretoneel tot mime en jeugdtheater. Ze reisden naar theaters in Rotterdam en Den Haag, spraken met makers na afloop van de voorstellingen en woonden een toneelrepetitie bij. In die ontmoetingen ontwikkelden ze een eigen stem en een eigen visie op de voorstellingen en het Nederlands theater. Deze vrouwen vormen de Wijkjury van het Nederlands Theater Festival 2010 en is een project van Adelheid Roosen, Dirkje Houtman en Michelle van Aggelen.

Zaterdag 15 mei maakte Nina Alexandro, een van de vrouwen, hun winnende voorstelling bekend. De Wijkjury 2010 wees de voorstelling Branden door Ro Theater aan als de voorstelling die de Wijkjury het meest geraakt heeft.

De Wijkjury is gemêleerd. De vrouwen komen uit Griekenland, Tsjechië, Bangladesh, Turkije, Spanje, Slowakije, Italië, Marokko, Afghanistan, Suriname. Hun ouders waren gastarbeiders. Anderen kwamen voor de liefde of moesten vluchten voor oorlogsgeweld. Sommigen bezochten het theater in land van herkomst maar durfden die stap hier niet te zetten. Het bezoek aan het theater en de gesprekken die daarop volgden waren een rijke uitwisseling van ervaringen en ideeën. Tijdens hun bezoeken aan de voorstellingen kregen deze vrouwen handvatten aangereikt hoe ze naar een voorstelling kunnen kijken, wat de betekenisvolle elementen zijn waaruit een voorstelling bestaat en hoe je die kunt interpreteren. Het afgelopen seizoen was voor hen een ontdekkingstocht van de wijken naar de theaters in de stad. Wat de vrouwen delen is hun nieuwsgierigheid. Hun bevindingen zijn even divers als hun interpretaties. De culturele bagage waarmee ze de voorstellingen bezochten leverde verrassende ontdekkingen en inzichten op.

Nina Alexandro: ‘In Griekenland moet je ouder zijn om iets te kunnen bereiken binnen het theater. Het draait meer om status. In Nederland is er meer respect voor de mening van jonge makers en spelers. Dat is heel fris voor mij’.

Suna Sahin: ‘In Turkije ging ik naar theater. Hier in Nederland durfde ik dat niet. Dat kwam door de taal. Nu ben ik over die drempel heen’.

Doretta Barina: ‘Soms is mij eerste reactie na een stuk negatief, maar als ik dan in gesprek ga met de andere juryleden en meer van het verhaal te weten kom, dan wordt zo’n voorstelling een stuk interessanter’.

Op de weblog wijkjury.blogspot.com kunt u de reis van de wijkjury volgen langs de verschillende theaters.

De wijkjury maakte haar keuze bekend in de uitzending van AVRO Opium Radio

wijkjury blog

Branden

Disclaimermenu

Servicemenu